Göçebe Gönlüm
Yağmur yağıyordu usulca,Bursa'ya veda ederken...Yorgundum..Şaşkın ve ürkek...Her şey o kadar ani olmuştu ki sadece üç gün içinde toparlandım ve daha alışamadan bu fikre ayrıldım şehr-i sultandan...Ama bir yanım eksik, ama kanayarak...Yol boyunca düşündüm.Beni nelerin karşılayacağını bilmiyordum.Bildiğim tek şey güçlü olmam gerektiğiydi..Güçlü ve yine güçlü...Sabah yedi sularında vardık Edirne'ye.Sisten göz gözü görmüyordu..Yabancıydım çok yabancı...Buruktu yüreğim, kafam karışık...Elimde valizlerle bir müddet seyrettim otogarı.Küçük ve bakımsızdı..Soğuk ve sevimsiz...Üzerimdeki yağmurlukla buz kesmiştim,ellerimi hissetmiyordum...Gözlerim binebileceğim bir taksi aramaya başladı.Biraz sonra eski bir taksi durdu önümde..Ve Edirne'nin kucağına doğru yola koyuldum...
Küçük ama çok küçük bir şehir Edirne...Sakin ve durgun bir hali var.Bursa'dan sonra buraya alışmak zor olacak..Velhasılı...On gündür Edirne semalarına anlatıyorum derdimi, kederimi...Burayı sevebilirim hem de çok bunu biliyorum..Ve sonra birgün arkama bile bakmadan başka bir şehre gitmek üzere çıkarım yola...Bir parçamı da burada bırakıp yine bir otobüsün pencere kenarında akıtırım gözyaşlarımı...
Göçebe gönlüm daha neler göreceğiz seninle...
Küçük ama çok küçük bir şehir Edirne...Sakin ve durgun bir hali var.Bursa'dan sonra buraya alışmak zor olacak..Velhasılı...On gündür Edirne semalarına anlatıyorum derdimi, kederimi...Burayı sevebilirim hem de çok bunu biliyorum..Ve sonra birgün arkama bile bakmadan başka bir şehre gitmek üzere çıkarım yola...Bir parçamı da burada bırakıp yine bir otobüsün pencere kenarında akıtırım gözyaşlarımı...
Göçebe gönlüm daha neler göreceğiz seninle...
